çocuktuk,
bayramliklarimi giydirmisti annem.
senin elbisen beyazdi.
bir de kara çocuk vardi, adini unuttum, hani annesi ölen, hani anlamamistik, çocuktuk.
bir de büyük bahçe vardi, hani içinde kaybolmustuk, kara çocuk aglamisti.
sen daha mutluydun benden, hep öyleydin.
ben çamura düsmüstüm o gün, senin elbisen beyazdi.
sonra büyüdük sen mutlu kaldin, ben hiç olamadim,
sen öldün, ben daha yapamadim.
gömdüler, senin elbisen beyazdi.